Toen
| Nu | Straks
|
|
Inhoud
Jorge
Luis Borges
In "De Cultus van
het
Boek" verhaalt
Borges over een parabel van Nathaniel Hawthorne. "Hawthorne voorziet
daarin
een moment waarop de mensen, moe van het zinloze opeenhopen, besluiten
het verleden te vernietigen. In de vroege avond komen zij hiertoe
bijeen
op een van de uitgestrekte gebieden in het Westen van Amerika. Naar die
vlakte komen mensen uit alle uithoeken van de aarde. In het midden
bouwen
zij een gigantische brandstapel die zij voeden met alle stambomen, met
alle diploma's, met alle medailles, met alle ordes, met alle
volmachten,
met alle schilden, met alle kronen, met alle scepters, met alle
tiara's,
met alle purperen mantels, met alle baldakijnen, met alle tronen, met
alle
alcoholica, met alle koffiezakken, met alle theeblikken, met alle
sigaren,
met alle liefdesbrieven, met al het geschut, met alle zwaarden, met
alle
vlaggen, met alle oorlogstrommen, met alle marteltuigen, met alle
guillotines,
met alle galgen, met alle edele metalen, met al het geld, met alle
eigendomsbewijzen,
met alle grondwetten en wetboeken, met alle boeken, met alle mijters,
met
alle dalmatieken, met alle heilige schriften die vandaag de dag de
Aarde
bevolken en vermoeien. Hawthorne slaat de verbranding verbaasd en
enigszins
geschokt gade; een man met een bedachtzaam uiterlijk zegt tegen hem dat
hij niet blij of bedroefd hoeft te zijn, want de omvangrijke
vuurpiramide
heeft slechts verteerd wat in de dingen verteerbaar was. Een andere
toeschouwer
- de duivel - merkt op dat de impressario's van de holocaust vergeten
zijn
het essentiele op de stapel te gooien, namelijk het menselijke hart
waarin
elk kwaad wortelt, en dat ze enkel wat vormen hebben vernietigd.
Hawthorne
besluit als volgt: "Het hart, het hart, die kleine, onbegrensde bol,
voedingsbodem
van de erfzonde, waarvan de misdaad en de misere op aarde slechts
enkele
symbolen van zijn. Laten we die inwendige bol reinigen, en de vele
vormen
van het kwaad die deze zichtbare wereld verduisteren zullen vluchten
als
hersenschimmen, want werken wij enkel met ons verstand en proberen wij
met dat onvolmaakte instrument wat ons kwelt te onderkennen en te
verbeteren,
dan zal heel onze inspanning een droom zijn. Een zo onwezenlijke droom
dat het er niets toe doet of de brandstapel, die ik zo getrouw
beschreven
heb, een zogenaamd reëel gegeven is, een vuur dat onze handen
schroeit,
of een verzonnen vuur, een parabel".
Deze site gaat over
het
reinigen
van die kleine bol. Niet het hart, zoals Borges schrijft, maar het
hoofd.
Als klein kind was je hoofd nog leeg. Geen meningen, overtuigingen,
geloven,
kennis, opgelegde normen en waarden, valse behoeften, wetten en
voorschriften
bevolkten nog het brein. Niets te verliezen en dus niet bang. Alles wat
aangeleerd is kan weer afgeleerd worden, zodat het begin weer als het
eind
zal zijn. Alles waarmee het mensdom de aarde bevuild heeft, zijn
slechts
produkten van valse behoeften.
Wie vertrouwt op
anderen
vertrouwt
niet op zichzelf. Wie anderen gelooft gelooft zichzelf niet. Wie
gelooft
in theorieën kan niet helder zien. Wie zijn eigenbelang
nastreeft
doet dat ten koste van het algemeen belang. Wie probeert de kool en de
geit te sparen zal zijn hele leven blijven worstelen. Het is alles of
niets.
Links
en downloads
|